رضاعه فى ماله و قال لوارثه : لو لم يكن له مال لجعلنا رضاعه فى مالك ، أ لا ترى اللَّه عز و جل يقول . وَ عَلَى الْوارِثِ مِثْلُ ذلِكَ قال الضحاك : - ان مات ابو الصبى ، و للصبى مال اخذ رضاعه من ماله و ان لم يكن له مال اخذ من العصبة فان لم تكن للعصبة مال ، اجبرت امّه عليه . فَإِنْ أَرادا فِصالًا عَنْ تَراضٍ مِنْهُما وَ تَشاوُرٍ فَلا جُناحَ عَلَيْهِما - فصال و فصل - از شير باز كردن است : فصل يفصل فصلا و فصالا - ميگويد : اگر پدر و مادر خواهند كه آن طفل را پيش از تمامى دو سال از شير باز كنند ، و هر دو بدان رضا دهند ، و به صوابديد و مشاورت يكديگر كنند ، ايشان را رسد كه چنين كنند ، و بر ايشان تنگى نيست . ابن عباس گفت - اگر فرزند شش ماهه در وجود آيد دو سال تمام كه بيست و چهار ماه باشد وى را شير دهند ، و اگر هفت ماه بود بيست و سه ماه شير دهند ، و اگر نه ماهه بود بيست و يك ماه تا حمل و فصال سى ماه باشد : چنانك رب العالمين گفت وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً . وَ إِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلادَكُمْ الآية . . . . - إِنْ أَرَدْتُمْ گفت و ان احتجتم نگفت تا جائز باشد دايه گرفتن بى حاجت و ضرورت . ميگويد - اگر مادر شير ندهد كه عذرى دارد يا عذرى ندارد ، و فراغت وى را دايه گيرند ، بهر حال بر شما تنگيى نيست كه دايه گيريد . إِذا سَلَّمْتُمْ ما آتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ كه مزد دايه بدهيد و نيكو داشت وى بجاى آريد چندانك در خور توان فرزند بود و بر حد منزلت او وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً الآية . . . - ميگويد ايشان كه بميرند از شما و زنان گذارند ، بر زنان است كه در خانهء شوهر چهار ماه و ده روز درنگ كنند عدّت را ، چنانك در خبر است قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلم لامرأة مات زوجها : - « اعتدّى فى البيت الذى اتاك فيه وفاة زوجك حتى يبلغ الكتاب اجله ، اربعة اشهر و عشرا » و در آن عدت بيرون نيايند مگر ضرورت را